Haldern 2009 voorpret
Aug0
Ook dit jaar vertrek ik weer naar Haldern. Ieder jaar komen muziekliefhebbers in dit Duitse plaatsje bijeen om te genieten van pop van hoge kwaliteit. Voor de achtste keer op rij reis ik ook weer af. Al weken staan de geprogrammeerde bands bovenaan in al mijn playlists.
Geniet met me mee van een klein overzichtje:
Norbert Pek in de netwerkketting
Sep0
De Culturehacking Netwerkketting. Een vaste lijst vragen wordt opgestuurd aan een creatieve professional. Vragen als: wie ben je en wat doe je? Vragen als: wat zijn je dromen en wat is je inspiratie? De gelukkige in de spotlights nodigt vervolgens zelf de volgende persoon uit (uit eigen netwerk), en verzint zelf een extra vraag. Zo volgen we de ketting langs alle schakels en leren we binnenkort weer een ander leuk iemand kennen.
Vandaag op het programma: Norbert Pek
1.   Naam: Norbert Pek
2.   Naam van product of project: Journalist/verslaggever bij Revu en Groene Amsterdammer.
3.   Beschrijf je product / project in 50 woorden: Voor bovengenoemde bladen interviews houden, achtergrondartikelen schrijven, reportages maken en ook veel te veel cd’s recenseren. Het ging altijd veel over muziek, maar nu worden ook acteurs, schrijvers, presentatoren en andere bekendere mensen aan het woord gelaten of beschreven.
4.   Welke beleving of ervaring moet jouw publiek bijblijven? Een geslaagd artikel of een geslaagde recensie is informatief, vermakelijk en origineel. Lezers van de Revu moeten op een plezierige manier van nieuws worden voorzien. Van de lezers van de Groene Amsterdammer wordt wat meer aandacht gevraagd.
5.   Stel, je hebt een onbeperkte stapel geld, talent of mankracht: wat zou je dan als eerste aan jouw product veranderen? Het moet een dikker blad worden waarvoor nog meer geschikte journalisten worden aangenomen. Ook worden dan meer mensen op internet gezet. Sterverslaggever Pek’s salaris wordt vertienvoudigd.
6.   Wat wilde je als kind later worden? Omdat ik dieren maar niet met rust wilde laten, leek het logisch om dierenarts te worden.
7.   Is wat je nu doet leuker? Nogal. Ik ben een keer rond m’n zeventiende met onze hond Biggle naar de dierenarts geweest. Die vrolijke viervoeter werd ter plekke agressief, nog voor hij werd aangeraakt. Uiteindelijk heeft hij met een strakgetrokken doek om z’n bek, half piepend en half grommend, de behandeling volbracht.
8.   Waar haal jij je inspiratie vandaan? Een clichévraag vraagt om een clichéantwoord. Omdat het leven zo snel gaat! Of nee, wacht, omdat het altijd beter of meer kan. Maar je moet ook de dag plukken, schijnt.
9.   Waar zie je jezelf over 10 jaar? Over tien jaar ben ik negenendertig. Ne-gen-en-der-tig. Een hele hele enge gedachte. Maar hopen dat ik dan nog een beetje goed ben terechtgekomen. Mogelijk iets met schrijven.
10.   Vraag van Antwan: Wat heeft je op het gebied van muziek, theater, poëzie, film of beeldende kunsten dit jaar het meest geraakt? Juno in de bios, Fleet Foxes in de Paradiso Bovenzaal, Elbow in de Paradiso benedenzaal, Sigur Rós op Lowlands en het gehele Haldern Pop festival.
11.   Wie wil jij uitnodigen voor de Culturehacking Kettingbrief? Marinus de Goederen
12.   Welke extra vraag wil je hem of haar stellen? Vraag van Norbert: op welke manier kan het cultuuraanbod op de Nederlandse televisie verbeterd worden?
Lowlands is voorbij: 10 redenen om volgend jaar weer naar Haldern te gaan
Aug0
Tuurlijk, Lowlands was gezellig. De mashup was in ieder geval leuk speelgoed. Zelf was ik een week eerder in het Duitse Haldern, dat voor mij al zeven jaar de festivalhemel is.
10 redenen om volgend jaar weer te gaan
1. Dichterbij dan je denkt.
Zie de kaart. Net over de grens bij Nijmegen. Minstens zo goed bereikbaar als Lowlands en in plaats van Pinkpop hoef je niet af te zakken naar Limburg. Er is een treinstation in het dorp, en mocht je met de auto willen gaan, dan kun je…
2. …parkeren bij de tent!
Juist. Waar kan dat tegenwoordig nog? Aan komen rijden, handrem er op, klep open, tent opzetten, bier veilig achter slot en grendel, altijd een cd-speler in de buurt. Ideaal.
3. Niet zo druk
Zo’n 5.500 mensen. Een tiende van wat Lowlands dit weekend trok. Terwijl het programma uitstekend was. 5.500 bezoekers betekent: gezellige maar niet overvolle campings, nergens wachten voor bier, nooit lang wachten voor het toilet of de dönerkraam, je vrienden nooit langer dan 15 minuten kwijt.
4. Kwaliteit boven kwantiteit
Haldern Pop wordt met liefde geprogrammeerd. Tuurlijk, andere programmeurs houden ook van hun vak, maar omdat Haldern al heel lang geleden heeft besloten nooit groter te worden, is er ruimte in het programma voor bands die het publiek gewoon móet zien. Omdat er maar 1 echt podium is (en sinds een paar jaar de Spiegeltent met beperkte plaatsen) hoef je nooit een band te missen en is er altijd tijd om een biertje te halen of wat te gaan eten. Bands spelen zelf ook graag op Haldern, vanwege de relaxte sfeer en het prettige publiek, maar ook vanwege de prima organisatie en artiestenbegeleiding. Zo konden we dit jaar toch maar fijn van The Flaming Lips, Maxïmo Park, Editors, Iron & Wine, The National, Kula Shaker en Kate Nash genieten.
5. Diebels bier
Een aantal jaar geleden was het bier van Haldern echt legendarisch omdat ze enkel Altbier schonken. Dat leerde je in een avond drinken, de volgende dag was het lekker, en een week later dacht je er nog met weemoed aan terug. Maar inmiddels is er al een tijdje echte pils aanwezig. En met echt bedoel ik: niet aangelengd en in fatsoenlijk formaten in plaats van die pisbekertjes die veel Nederlandse festivals hebben. Ook de wijn wordt geschonken in onnederlandse porties. Drank is niet alles, maar in vergelijking voelen we ons in Haldern toch wel heel welkom.
6. Zwemmen in het meertje
Ook bij bands beroemd: het wonderschone meertje direct naast het festival terrein. Iedere ochtend trekt een kleine stoet zweterige en katerige festivalgangers achterlangs de backstage, steekt een weiland over, sluipt door de bosjes en plonst in het heldere water. Het meertje is prachtig gelegen tussen de bomen en doet recht aan het woord idyllisch.
7. Geluidskwaliteit
Niet onbelangrijk, en omdat ook het festivalterrein is omringt door bomen ligt het buitenpodium er beschut bij. Met als gevolg (tenminste, dat is mijn lekenverklaring) dat de geluidskwaliteit doorgaans subliem is. Dit jaar viel de PA 2 keer kort uit, maar dat zal de uitzondering zijn die de regel bevestigt.
8. Lekker vooraan bij de leukste bands
Eigenlijk vloeit dit voort uit eerder genoemde punten, maar toch noem ik het apart. Ook al wordt wel gesprongen en wil er zelfs af en toe een pit ontstaan, het kost nooit moeite om bij je favoriete act een goed plaatsje te veroveren. Ook in de Spiegeltent, die geregeld tot de nok toe vol zit, kun je prima komen zonder uren van te voren klaar te moeten staan.
9. Het dorp en de mensen
Het inwonersaantal van Haldern verdubbelt gedurende het festival en de organisatie weet dat maar al te goed. Vanaf het begin werd dan ook het hele dorp bij het festival betrokken. Ook nu komt de festivalkoorts bij iedereen boven wanneer de augustusmaand nadert. Omwonenden begroeten de lange stoet festivalgangers. Er wordt drank verkocht langs de kant van de weg, en als je ver moet lopen met je zware bepakking dan krijg je zo een lift van een vriendelijke Duitser. Wat hier ook vermeld mag worden is het grote aantal Nederlanders. Deels vanwege de ligging vlak bij de grens en vanwege de historische band (de streek was vroeger Nederlandstalig), maar vooral door word of mouth. Ieder jaar komen meer Nederlandse indie-nerds lyrisch thuis en nemen het volgende jaar nog meer vrienden mee. Nog nooit geweest? Kom volgend jaar ook, maar zorg dat je op tijd een kaartje koopt…
10. De voorpret en het nagenieten
… want het verkoopt altijd uit. Vaak al ruim voordat de programma goed en wel bekend is. Zo trouw is het publiek en zo groot is het vertrouwen in de organisatie en de programmering. Ook wanneer de echte headliners ontbreken of het weer niet meewerkt, is Haldern altijd echt helemaal Haldern. Ik krijg steevast in februari al enthousiaste mailtjes waarin de eerste acts vergezeld gaan met kreten als “ik heb de kaarten al binnen”. Ook dan spurt ik naar het postkantoor om mijn kaarten veilig te stellen. In de maanden daarna krijgt het programma steeds meer vorm en iedere week denk je: dit wordt weer een mooie zomer.
