Twitter als kunstkanaal
Jan0
Het Brooklyn Musuem, zelf al heel actief op Twitter en Flickr, gebruikt de microblogdienst nu ook als platform voor nieuwe kunstenaars. An Xiao twittert voor het museum, maar doet dit in morse…
Lees meer bij de blog van Marie-José Klaver
Prioriteiten voor musea
Jan0
Het NRC schrijft over prioriteitenlijsten voor het cultureel erfgoed. Welke stukken moeten bij rampen en calamiteiten in ieder geval gered worden? Men houdt hierbij rekening met cultuurhistorische en financiële waarde, maar ook met omvang en verplaatsbaarheid.
Stel dat jouw favoriete musuem tot de grond toe afbrand, welk kunstwerk zou (desnoods ten koste van de rest) in ieder geval gered moeten worden?
Meer kunst op Wikipedia
Jan1
Wederom gelezen bij Marie-José Klaver: met een nieuwe samenwerking met musea wil Wikipedia meer kunstwerken beschikbaar maken op Internet. Bezoekers worden uitgenodigd om kunstwerken te fotograferen een soort van scavenger hunt. Via een puntensysteem zijn er ook prijzen te winnen.
Creative Commons
De foto’s moeten beschikbaar worden gesteld onder een creative commons licentie en zullen worden gebruikt in Wikipedia-artikelen. De foto’s zullen ook via Flickr te vinden zijn.
Goed dat meer kunst beschikbaar komt voor de hele wereld, maar ook een geweldige manier om je publiek aan je te binden en actief in te zetten in je eigen museum. Het Brooklyn Museum doet uiteraard ook mee.
(via)
Schilderijen op Google Earth
Jan0
Het principe van Google Earth mag inmiddels als bekend verondersteld worden. Je zoomt in op de wereldbol en kan elke vierkante meter van de wereld bekijken. Gebruikers, bedrijven en Google zelf verrijken deze ervaring met allerlei extra informatie zoals straatbeeldfoto’s, Wikipedia-links, toeristische informatie en 3D-beelden van gebouwen.
Prado
Het Museo del Prado heeft nu een mooie primeur: in Google Earth kun je nu inzoomen op hun museum en veertien wereldberoemde meesterwerken bekijken. Deze schilderijen bekijk je met de interface van Google Earth: inzoomen is dus een belangrijke mogelijkheid.
Resolutie
Museo del Prado biedt op deze manier een unieke kans aan kunsthistorici, studenten en toeristen om in te zoomen op de kleinste details van deze kunstwerken. Om je een voorstelling van de mogelijkheden te maken: de foto’s hebben een resolutie van 14.000 megapixels.
Hoe en waar?
Start je Google Earth applicatie (download), selecteer de 3D-gebouwen-optie in het linkerpaneel, en type ‘Museo del Prado’ in, kijk rond en geniet.
Benieuwd hoe en wanneer deze ontwikkeling navolging krijgt. Welk Nederlands museum volgt?
Kom Je Ook? schijnt een licht over web 2.0
Nov1
Het museum op Hyves, twitteren met je publiek of zelfs je hele hebben en houden online gooien: Kom Je Ook? bood een uitdagende dag over de zin en onzin van web 2.0 en social media. 14 november organiseerde Mediamatic deze bijeenkomst voor de kunst-, cultuur- en erfgoedsector met een duidelijke agenda: het nieuwe web is niets om bang voor te zijn. De sprekers op de dag leken in ieder geval zeker van hun zaak: de sceptici in de zaal werden uitgerust met fluitjes en uitgenodigd om te onderbreken wanneer het te vaag of te technisch werd.
Web 2.0, da’s toch een hype?
Makkelijk gezegd, maar als je bedenkt dat 6 miljoen Nederlanders een Hyves-account hebben, en 2,5 miljoen daar 40 minuten per dag (!) rondhangen, is deze mythe snel doorgeprikt. Geen hype, maar wel een oerwoud van websites, diensten, technologieën en termen. Dus waar te beginnen? Allereerst is goed te realiseren dat het hier niet draait om een investering in techniek, maar in je publiek en je klanten. Uiteindelijk komt het allemaal neer op communicatie. Spreker Nina Simon legt uit dat je niet eens hoeft te beginnen met iets nieuws: neem deel aan de bestaande discussies. Reageer op weblogs waar men jouw product bespreekt of relevante onderwerpen aansnijdt. Houd via RSS en Google Alerts bij wie wanneer over jou (of over je concurrenten) praat. Het sociale web is een tweerichtingsverkeer: je staat niet alleen met je boodschap, maar je publiek heeft jou ook wat te vertellen.
Expertise
Allemaal leuk en aardig, maar er blijft een technische kant aan het verhaal zitten. Mike Ellis heeft dan ook op komische wijze moeite zijn verhaal niet te ingewikkeld te maken. De geruststellende boodschap is echter dat de meeste applicaties kant en klaar te gebruiken zijn. Je hoeft ook niet alles op je eigen site te plaatsen en te integreren. Go out there, lijken alle sprekers te willen zeggen. Je boodschap moet gehoord worden en dat kan via vele kanalen: het aantal hits op je eigen site is daarbij minder belangrijk. Maak gebruik van de vele mogelijkheden die reeds bestaan. Het mooiste is: het meeste is gratis. Daar komt bij dat je niet te ingewikkeld hoeft te beginnen, betoogt Shelley Bernstein. Begin voorzichtig met een blog of een Hyves en ga actief het gesprek met je bezoekers aan. Kijk binnen je eigen organisatie naar wat men zelf zoal gebruikt. Mensen die binnen de culturele sector actief zijn met sociale media waren daar buiten hun werk ook al mee bezig.
Marketing
Goedkoper dan je denkt, dus, maar met een groot potentieel bereik. Mensen met een marketinghart spitsen nu hun oren. De aanwezige marketeers merkten echter al snel dat Shelley het niet zo had op hun vakgebied. Jammer wellicht, maar ook begrijpelijk wanneer je haar verhaal hoort. De traditionele marketing probeert namelijk een product aan de man te brengen: er is een boodschap en die wordt grotendeels topdown gesleten aan de ontvanger. Als je op deze wijze je online aanwezigheid als reclamebord ziet, is het lastig om gelijkwaardig en geloofwaardig contact te leggen. Web 2.0 geeft je de instrumenten om een band op te bouwen. De poging van een marketeer kunnen geveinsd over komen. Shelley benadrukt dan ook het belang van authenticiteit en benaderbaarheid. Wellicht zijn er voor jouw nieuwe idee slechts honderd mensen geïnteresseerd. Ook al wonen die honderd ook nog eens verspreid over de hele wereld, met het sociale web kun je deze mensen bij elkaar brengen. Dit lukt echter niet met een reclameboodschap, maar wel met een oprecht verhaal en authentieke belangstelling in je publiek.
En meer…
We kunnen ook nog een stap verder gaan. Een veelgenoemd voorbeeld gedurende Kom Je Ook? was het Commons project van Flickr. Deze internationale fotosite wordt door talloze (amateur-) fotografen gebruikt om hun werk met de wereld te delen. Bij The Commons stellen organisaties als het Smithsonian, Library of Congress en ons eigen Nationaal Archief delen uit hun fotografiecollectie beschikbaar. Een interessante ontwikkeling, maar de terechte vraag uit het publiek was: “Komen mensen nog wel het museum in als alles online te zien is?”. De vergelijking met de noodlijdende muziekindustrie is snel gemaakt. Wat betreft het Brooklyn Museum is het antwoord echter positief. Het publiek ziet de collectie op een laagdrempelige wijze en kan direct reageren. Bezoekers laten reacties achter bij kunstwerken en exposities, wat niet alleen de band versterkt maar ook waardevolle informatie oplevert. Zo kon het museum zelfs een expositie door de posse laten curateren.
If you love something…
De kernboodschap van Mike Ellis was: If you love something, set it free. Je collectie, je voorstelling of je ideeën zijn weliswaar je kapitaal, maar echte waarde krijgt het pas in de context van publiek. Een investering in de community rondom jouw product is dus zo gek nog niet.
En de fluitjes? Ik heb ze niet een keer gehoord.
Dino’s!
Jul0
Als kind was ik dino-gek. Helemaal dol op alles wat groot, log, gevaarlijk en uitgestorven was. Dit was nog ruim voor de eerste Jurasic Park film en de bijbehorende hypes, en ik had nog niet heel veel medestanders. Je kon mij helemaal blij maken met een museum vol dino-botten.
Met een dino zoals op deze video was ik door het lint gegaan. Het Museum of Natural History in Los Angeles wil graag inspireren tot verwondering, ontdekking en verantwoordelijkheid voor onze leefomgeving. Sinds kort hebben ze daartoe een nieuw middel.
Extinct, my ASS! from The Original Joe Fisher on Vimeo.
Kauwgom en Kunst
Jul2
Sinds 27 april in het Museum voor Moderne Kunst in Arnhem: het Kauwgommeisje. Een beeld waar je onbezorgd nog tot december 2008 je eigen kauwgom op mag plakken.
Onaf
Ineke Kaagman ontwierp het beeld in opdracht van het museum, maar maakte het niet af. Iedereen mag meekauwen en meeplakken. Iedere bezoeker krijgt een stukje roze kauwgom en mag een bijdrage leveren aan dit gesammt kunstwerk. 27 april werd de eerste versie gepresenteerd met muziek en dans van basisschoolkinderen.
Zwoele Zomeravonden
Jul0
Het is maar de vraag hoe zwoel de zomeravond vandaag zal worden, maar voor de derde jaar op rij organiseert het Kröller-Müller museum vier Zwoele Zomeravonden. Vier kleine festivals in de beroemde beeldentuin, met iedere avond een nieuwe programmering vol theater, muziek, literatuur en natuurlijk beeldende kunst. Vanavond vindt de tweede avond plaats, met onder andere Gabriel Rios, Lucky Fonz III, De Stille Fanfare en Lydia Rood.
Picknick
De Zwoele Zomeravonden starten om 17:00 en duren tot 20:30. Na 17:00 is de toegangsprijs voor tuin en museum 7 euro. Zowel de tuin, waar avond plaats vindt, als het museum zelf zijn geopend en er vinden gratis rondleidingen plaats. Tijdens de optredens en voorstellingen is er een uitgebreide catering aanwezig, maar iedereen is ook welkom om zelf een picknick mee te nemen en met een wijntje in de hand van het gebeuren te genieten.
